~ครืด~ครืด~เสียงสายลมยามเย็นที่พัดแรงจนน่ากลัว ทำให้พวกต้นไม้ ใบหญ้าที่อยู่ทั่วบริเวณโบกสะบัดตามแรงลมจนบางต้นใบหล่นหมด กึก กึก เสียงฝีเท้าของผู้มาเยือนสถานที่แห่งนี้
"สวัสดีครับ ทุกท่าน"ไป้เอ่ยกับกลัองวิดีโอ"ตอนนี้น่ะครับ พวกผมกำลังยืนอยู่ที่ประตูรั้วหน้าโรงเรียนร้างแห่งนี้ ที่มีประวัติเกี่ยวกับเรื่องสยองมากมาย เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา พวกผมจะพาทุกท่านเข้าไปสัมผัสกับความพิศวงของโรงเรียนแห่งนี้เลยน่ะครับ"พอพูดจบไป้ก็เดินนำหน้าไปที่อาคารเรียนหลังหนึ่ง
บรรยากาศในตอนเริ่มมืดและน่ากลัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ตอนนี้ทั้งหมดมายืนอยู่หน้าอาคารเรียนแล้ว ไป้ไม่รอช้ารีบเปิดประตูเข้าไปในอาคารเรียนหลังนี้ พอเข้าไปในตวอาคารทุกคนก็รู้สึกถึงลมหนาวเย็นที่พัดผ่านร่างกาย
"ทุกท่านครับ ตอนนี้พวกผมเข้ามาในอาคารเรียนเป็นที่เรียบร้อยแล้วน่ะครับ ตอนนี้ในอาคารผมรู้สึกนาวมากเลยน่ะครับ"
"ทุกท่านครับ เหตุการณ์ทั้งหลายที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้จงใช้พิจารณาให้ดีน่ะครับ"ภูพูดขัดไป้
ตึก ตึก จู่ๆก็มีเสียงเหนือนมีคนกำลังเดินมาใกล้ๆชาวซ่า แล้วเสียงนั้นก็หายไป
ตึก ตึก จู่ๆก็มีเสียงเหนือนมีคนกำลังเดินมาใกล้ๆชาวซ่า แล้วเสียงนั้นก็หายไป
"เฮ้ย!"จู่ๆอานนท์ก็ร้องขึ้นแล้วหงายหลังล้มลงไป"ไอภูมาช่วยหน่อยดิ น่ากลัวเป็นบ้าเลย เห็นแล้วหลอนวะ"อานนท์เรึยกให้ภูมาช่วย
"อานนท์อย่าหลับตาอั้น"ภูรีบบอกอานนท์เมื่อเห็นว่าอานนท์กำลังจะหลับตา
"งั้นก็รีบช่วยเร็วๆสิฟ..ฮ...เฮ้ย"ยังไม่ทันไรสิ่ที่อยู่ตรงหน้าก็หายไปแล้ว"หายไปไหนฟ่ะ"
"ช...ช่วยด้วย"เสียงของแก็บกับไมเคิลดังขึ้น แต่พอทุแคนหันไปก็ไม่พบใครเลย
"ไอพวกนั้นหายไปไหนฟ่ะ ไอ้ผีบ้าเมิงแอบลักเพื่อนตรูไปหรอ"บอมตะโกนขึ้น
ตุบ จู่ๆโฟล์คก็นั่งลงกับพื้นแล้วก้มหน้า
ตุบ จู่ๆโฟล์คก็นั่งลงกับพื้นแล้วก้มหน้า
"โฟล์คทำใจดีๆไว้"ภูพูดพร้อมกับเขย่าตัวโฟล์ค
"อย่ามาแตะตรู"โฟล์คพูดพร้อมกับสะบัดมือภูออก"พวกเมิงกล้าดียังไงมาลบหลู่พวกตรู พวกเมิงบังอาจมากที่กล้าเข้ามาในนี้ ในเมื่อพวกเมิงเข้ามาแล้ว พวกเมิงก็จะไม่มีวันได้ออกไปอีกตลอดกาล ฮ่าๆๆๆๆๆๆ"เมื่อพูดจบโฟล์คก็ล้มลงแล้วสลบไป


0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น