แก๊งซ่า จอมกล้าท้าเรื่องผี : ทัวร์สยอง ตะลุนมรณะ9

         ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆ

  "น้องภู เปิดประตูให้พี่หน่อยซิ"

         แอ๊ดดดดด

  "พี่กวินมีอะไรหรอครับ"

  "คือพี่มีอะไรมาให้อ่านน่ะ"พี่กวินพูดพร้อมส่งหนังสือมาให้ผม"งั้นพี่ไปน่ะ"

       ปัง

      ผมเข้ามาในห้องแล้วเปิดอ่านหนังสือเล่มนั้นดู อืมๆๆๆ หึๆน่าสนุก

       00:30น.

      จุดเริ่มต้นของความสยองได้เริ่มขึ้นแล้วครับ

  "เฮ้ยเอาจริงหรอภู จะเล่นรอบกองไฟนะ"โฟล์คถามผม

  "แน่สิ ถ้าไม่ได้ทำเราไม่กลับบ้าน เราจะล่อผีออกมาให้ได้"

        รอบกองไฟเริ่มกันไปได้สักพักพี่กวินก็มาขอร่วมวงด้วยหึๆเสร็จละ

  "อ้าวพี่กวิน แล้วพวกสาวๆละครับ"

  "ก็อยู่ในบ้านไงครับ"

  "อ่อครับ"โกหกไม่เนียนเลยนะครับพี่

 "พี่มีเกมมาเสนอให้เล่น เอามั้ย"

 "เกมไรอ่ะพี่"บอมถามพี่กวิน

 "ทดสอบความกล้า เดี๋ยวพี่เป็นคนหลอกเอง"พี่กวินเสนอสตัว

 "กะแล้วเชียว"

 "อะไรนะครับ"

 "เปล่าครับ"

       คู่แรกที่ตองเข้าไปทดสอบความกล้าคือบิ๊กกับเพชร

 "จำไว้นะไม่ว่าพี่กวินทำอะไรก็ห้ามตกใจหัวเราะเข้าไว้ พี่กวินทำอะไรเก็บไว้ก่อน จนกว่าจะถึงคู่สุดท้าย พอจบเกมเดี๋ยวรวมตัวกันบนห้อง"

 "เอิ่ม ได้"ทุกคนรับคำรับคำก่อนจะยิ้มให้ผม

        ตอนนี้ผ่านไป15นาทีแล้วคู่ผมไปเป็คู่สุดท้าย

  "อานนท์เราไปกันเถอะ ไป้กับโฟล์คมาแล้ว"ผมหันไปบอกอานนท์

  "อ่า"

        ผมกับอานนท์เดินกันเข้ามาในป่า เดินกันมาประมาณ1นาทีกว่าก็ยังไม่เจออะไรเลย เมื่อเดินใกล้จะถึงจุดหมายก็มีพวกวิญญาณทั้งหลายมารุมรอบตัวผม แต่ดูท่าอานนท์ไม่น่าจะเห็นนะ ซึ่งมันก็แปลกมากๆด้วย อ่ะใกล้ถึงแล้ว 

  "ภู พี่กวินอยู่ตรงนั้น"อานนท์กระซิบบอกผม ก่อนจะชี้ไปที่พี่กวิน ผมมองตามไปก่อนจะเดินเข้าไปใกล้

  "แฮ่ ตกใจป่ะหล่ะ สยองไหม ทีนี้จะกลับไปได้หรือยางงงงงง"พี่กวินหมุนหัวตัวเองมาด้านหลังแล้วพูดกับพวกเราใบหน้าที่เคยหล่อเหล่าของพี่กวิน บัดนี้กลับกลายเป็นใบหน้าที่เน่าเละเทะ มีหนองไหลเยิ้มดูน่าขนลุก

  "ฮ่าๆๆๆๆ"ผมกับอานนท์พากันหัวเราะยกใหญ่"ผมไม่กลัวหรอกพี่แต่คนที่น่าจะกลัวน่าจะเป็นพี่มากกว่า"ผมพูดพร้อมชูหีบดนตรีขึ้น

  "ไม่ ไม่เอาหีบดนตรี"

  "ไปอยู่ในหีบดนตรีสะ"

  "หม้ายยยยยยยยย"พี่กวินกรีดร้องอย่าน่าสมเพช 

  "ช่วยไม่ได้นะพี่ ถ้าพี่ไม่มายุ่งกับผม ผมก็คงไม่ต้องขังพี่ไว้ในนี้หรอก ไปกันเถอะอานนท์"ผมหันไปบอกอานนท์ที่ตอนนี้ยืนอ้าปากค้าง"ไปอานนท์

  "อ่ะ เมื่อกี้"

  "เห็นแล้วห้ามบอกใครนะ"ผมหันไปบอกอานนท์ก่อนจะลากอานนท์กลับบ้านพัก ซึ่งตอนนี้น่าจะเป็นที่อยู่ของเหล่าซากศพมากกว่าพวกเรา

  "อะ อืม"
(หวานกันจัง:ไรเตอร์)อะแฮ้มยังจะมาว่าคนอื่นก็ใครละเขียนบทมาแบบนี้(ก.ม.ร.ส.น:ไรเตอร์)เดี๋ยวถีบให้หายไม่รู้เลย