งืมๆ ผมลืมตาขึ้นมาในความมืด มองซ้ามองขวาไม่พบใครเลย เอ๊ะ แล้วอานนท์ละ อานนท์ไปไหน เท่าที่จำได้อานนท์ถูกจับมาพร้อมผมนี่หน่า
"ถ้าหาเพื่อนละก็ไม่ต้องหาหรอก ข้าเอาเพื่อนเจ้าไปคืนไว้ที่เดิมแล้ว"มีเสียงปริศนาดังขึ้นมาจากข้างหลังของผม ฟึบ จู่ๆก็เหมือนมีใครทิ้งน้ำหนักลงมาที่หลังของผม อึ๊ยยยย หนัก"เรามาเล่นเกมกันเถอะ"
"เกมอะไร"
"เกมเดิมพันชีวิต"เกมไรว่ะเนี้ย?"เกมนี้เราสองคนจะต้องยื่นข้อเสนอที่เสี่ยงต่อชีวิตของฝ่ายตรงข้าม ถ้าฝ่ายตรงข้ามไม่ทำตามก็จะต้องโดนบทลงโทษที่เรากำหนดขึ้น น่าสนุกชิมิละ"น่าสนุกมาก"งั้นชั้นเริ่มก่อน"
"ตามใจ"
"ชั้นขอสั่งให้นายใช้เจ้านี้กรีดข้อมือตัวเองซะ"ว่าจบเจ้าหล่อนก็โยนมีดมาให้ผม ยึ๊ยยย "จะทำมั้ยเอ่ย"
"ชั้นจะทำ"พูดจบผมก็ค่อยๆใช้มีดนั้นกรีดลงไปที่เนื้อของผม เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลออกมา อึย เจ็บ "ต่อไปตาชั้นน่ะ"
"เชิญ"
"หึ ชั้นขอสั่งให้เธอลงไปอยู่ในนี้ซะ"
"ม้ายยยยเอา ชั้นเกลียดมัน นายจะทำแบบนี้ไม่ได้น่ะ ปล่อยยชั้นนนนนน ปล่อ....." ผมทำการเก็บหีบดนตรี ก่อนจะรีบวิ่งไปหาพวกไป้ ตึก "เฮ้ย" โครม "เจ็บๆๆ ไรว่ะนั้น หืม โครงกระดูก" อ่อแค่โครงกระดูก "เฮ้นโครงกระดูกของใครว่ะ" เอ๋ ว่าแต่แหวนมันคุ้นๆแฮะ ชั่งเหอะรีบไปดีกว่า ผมวิ่งไปแล้วก็ได้พบกับพวกไป้ที่ออกมาตามหาผมพอดี
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น