ตึกๆขณะที่ทั้งหมดกำลังเดินขึ้นบันไดเพื่อจะขึ้นไปชั้น2 ทันใดนั้นเองโฟล์คก็รู้สึกขยับขาไม่ได้เหมือนมีอะไรมาจับเอาไว้ แต่พอโฟล์หันไปดูก็ไปพบอะไร โฟล์คก้าวขาจะเดินต่อขาของโฟล์คก็ไม่สามารถขยับได้
"นี่....ทุกคนรอด้วย"โฟล์ตะโกนเรียกเพื่อๆ ทุกคนรีบลงมาดูโฟล์ค พอลงมาถึงอานนท์กับบิ๊กก็เดินถ้อยหลังขึ้นไปด้านบน
"เป็นไรว่ะไอ้บิ๊ก ไอ้อานนท์"บอมถาม
"ค...คือเราได้ยินเสียงเด็กร้องไห้"
"ใช่เป็นเด็ก เด็กผู้หญิงกำลังร้องไห้ ใบหน้าและตัวเต็มไปด้วยเลือด"
"ม...ไม่เอาอั้ล เอาออกไปที ภูช่วยด้วย"
"ภูไม่อยู่"เพรชบอก
"เออ ใช่ภูไม่อยู่.....เฮ้ยภูหายไปไหน"
"ไม่เป็นไเดี๋ยว จัดการเอง"บอมบอก"ผึเด็กใช่ป่ะ"
"อ่า"อานนท์ตอบ
"เอ้ ไอ้เด็กเปรต พ่อแม่ ไม่สอนรึไงว่าอย่าเที่ยวเกาะแข้งเกาะขาคนอื่นน่ะ ถ้าปล่อนน่ะเดี๋ยวพี่ชายสุดหลอให้ขนมน่ะ"บอมชูถุงขนมแล้วโยนลงไปยังชั้น1
"ขอบคุนน่ะบอม"
"ไม่เป็นไร เรารีบไปกันเหอะ"
ตึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆเสียงฝีเท้าของทั้งหมดวิ่งขึ้นไปดัานบน พอขึ้นไปถึงทั้งต้องถึงกับหยุดนิ่ง เมื่อเห็นภูยืนมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาเหม่อลอย
"เฮ้ ภู" ภูหันมาตามเสียงเรียกของอานนท์ ภูมองอานนท์ด้วยสายตาเหม่อลอยก่อนจะตรงเข้ามาบีบคออานนท์
"เฮ้ย ภู"ทุกคนตกใจเมื่อเห็นภูมีอาการแปลกๆ
"ภ...ภู...ป...ปล่อยน่ะ"อานนท์พยายามจะเอามือภูออก
"เอาพระมา"ต้วนบอกเพรช
"อ่ะ"เพรชส่งพระให้ต้วน แล้วต้วนก็สาวมให้ภู
กรี๊ดดดดดดดดดดดดจู่ภูก็กรี๊ดขึ้น ทันใดนั้นปรากฎเงาดำออกมาจากร่างภูแล้วหายไป ก่อนที่ภูจะล้มลงแล้วเข้าสู่ฮ่วงนิทรา
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น