ตึง ตึง ตึง ปังเมื่อกึ้ผมได้ยินเสึยงอานนท์กับเสียงภูก็เลยวิ่งมาดูที่ห้องแค่พอมาถึงห้องกลับถูกล๊อคจากด้านใน พวกผมจึงช่วยกันพังประตูเข้าไป แต่พอเข้าไปได้ในห้องก็ไม่มีใครอยู่เลย พวกผมเลยเดินหาภูกับอานนท์ทั่วห้อง เปิดไปดูในห้องน้ำก็ไม่พบ พอเดินไปดูที่ระเบียงก็รอยน้ำประหลาดลากเป็นทางยาวตั้งแต่ห้องน้ำมาถึงระเบียง
ฟึบ จู่ๆก็มึเสียงเหมือนมีอะไรตกลงมาใส่เตียง สงสัยพวกนี้คงโยนของขึ้นไปวาง
"ไป้ มานี่"เพชรเรียกผม ผมเลยเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เฮ้ยนั้นอานนท์นี่หว่ามาได้ไงว่ะ
"เฮ้!อานนท์ อานนท์"ผมพยายามเรียกอานนท์
"หือ"และมันก็สำเร็จอานนท์ตื่นแล้ว
"อานนท์ ภูอยู่ไหน นายหายไปไหนมา แล้วทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้"ผมรัวถามอานนท์
"อ่า คือแบบว่า พอรับกุญแจจากพึ่กวินเสร็จเรากับภูก็เดินขึ้นมาบนห้อง ภูวางกระเป๋าเสร็จก็เดินสำรวจนู่น นี่ นั่น พอภูเปิดเข้าไปดูในห้องน้ำก็พบศพของคนนอนตายอยู่ คราบเลือดกระเด็นเปอะเต็มห้องน้ำไปหมด..."
"เฮ้ยเดี๋ยวเมื่อกี้นายบอกว่ามีศพในห้องน้ำกับคราบเลือดแล้วทำไมพวกเราเปิดดูไปในห้องน้ำแล้วไม่มีอะไรเลย นายตาฝาดรึเปล่า"ผมพูดขัดขึ้นก่อนที่อานนท์จะเล่าต่อ
"เราไม่ได้ตาฝาด ภูก็เห็น"
"อ่า เคร เล่าต่อเร็ว"บอมหันไปบอกอานนท์
"ต่อจากนุ้นก็มีเงาประหลาดสีดำมาปรากฏตัวต่อหน้าเรากับภู แล้วเงานั้นก็เอามือมาปิดปากเรากับภูแล้วจากนั้นมันก็พาเรากับภูออกไปข้างนอกและหลังจากนั้นก็จำไม่ได้"อานนท์เล่าให้พวกเราฟังจนจบกีอนจะมีสีหน้าหวาดๆ
"เอ๊ะ อานนท์นั้นกระดาษอะไร"ผมถามขึ้นเมื่อเห็นกระดาษปริศนาสีดำอยู่ข้างๆอานนท์"เอามาดูหน่อย"ผมบอกพร้อมเอื้อมมือไปหยิบใอานนท์หยิบมันขึ้นมาแล้วส่งใหัผม"ตอนนี้พวกข้าได้สิ่งที่ตัองการแล้วพวกเจ้าจงรีบไสหัวออกไปจากที่นี้สะ ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าพวกเจ้า"ผมอ่านออกมาเสียงดังเพื่อให้ทุกคนได้ยิน
"เอาแล้วไง เอาไงต่อดี"
"เรารีบไปหาภูกันเถอะ เพราะสิ่งที่พวกนั้นต้องการอาจเป็นภูก็ได้"
"อ่า ไปกันเถอะ"
ตึงๆๆพวกผมรีบวิ่งออกไปตามหาภู โดนที่ไม่บอกพวกสาวๆและพวกพี่กวิน เพราะถ้าเราไปช้ากว่านี้ภูอาจจะเป็นอันตรายก็ได้
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น